θέσεις/ανοιχτό κάλεσμα
Η εποχή που ζούμε είναι χωρίς αμφιβολία μία από τις πιο κρίσιμες στην ιστορία του ελληνικού κράτους και της λεγόμενης μεταπολίτευσης όπως βέβαια και παγκόσμια. Η κατάρρευση του ελληνικού καπιταλισμού μέσα από μια σειρά αντιφάσεις , οικονομικές και κοινωνικές γεννάει μια νέα εποχή δυνατοτήτων για το ανταγωνιστικό κίνημα.
Ζούμε στην Ελλάδα της επιτήρησης από το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή επιτροπή και την εφαρμογή του μνημονίου 1 και 2. Ακόμα και τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα όπως τα είχαμε συνδέσει με τον πολιτισμό τις προηγούμενες δεκαετίες ανατρέπονται. Η δομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος παρασύρει εκατομμύρια ανθρώπους στην εξαθλίωση.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες γεννιούνται πολλά νέα ερωτηματικά και προβληματισμοί. Πολλοί είναι αυτοί που ρωτάνε και τώρα τι? τι μπορούμε να κάνουμε να σταματήσουμε αυτόν τον κατήφορο που έχει πάρει η κοινωνία την εποχή της καπιταλιστικής κρίσης.
Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα πρώτα από όλα χρειάζεται να ανοίξουμε ξανά έναν ουσιαστικό διάλογο για το τι είναι ο καπιταλισμός και τι πρέπει να είναι ένα σύγχρονο κίνημα εναντίον του, με ανατρεπτικές προοπτικές.
Μια κριτική στην αριστερά, τις θεωρίες συνωμοσίας και τα σενάρια φιλολαϊκών κυβερνήσεων δεν μπορεί παρά να είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι ενός νέου επαναστατικού-εξεγερσιακού κινήματος
Η άρνηση της αριστεράς να συμμετέχει σε μια ουσιαστική προσπάθεια ορθής ανάγνωσης της πραγματικότητας την σπρώχνει όλο και πιο πολύ σε σενάρια κυβερνητικών σχημάτων, σε εθνικιστικά-αντιϊμπεριαλιστικά παραληρήματα ή σε θεωρίες συνωμοσίας.
Τα κυβερνητικά σενάρια όσο περνάει ο καιρός γίνεται μια κυρίαρχη αντίληψη σε όλο ένα και μεγαλύτερα κομμάτια της αριστεράς. Κάτι τέτοιο πηγάζει από την αδυναμία της αριστεράς να αναπτύξει μια νέα επαναστατική στρατηγική. Η αδυναμία της αριστεράς να θέσει τον εαυτό της έστω και μερικά εκτός του μεταπολιτευτικού συστήματος και της νομιμότητας, την σπρώχνει καθημερινά όλο και πιο κοντά στην πλευρά της κυριαρχίας. Η συνείδηση για την υπαιτιότητα της “κυβέρνησης” για την κρίση, δεν είναι, λιγότερο, μια ακόμα θεωρία συνωμοσίας. Το μόνο που θα καταφέρει μια “αριστερή” ή ακροδεξιά (μάλλον τελικά είναι συνώνυμα αυτά τα δύο) κυβέρνηση είναι να μετατρέψει τη χώρα σ’ ένα απέραντο “γκουλάγκ”- να ανοίξει τον δρόμο στον εθνικοσοσιαλισμό κι όλα αυτά στην εποχή…της μικρο-ηλεκτρονικής επανάστασης!(αρκεί να δει κανείς την “αντι-ΔΝΤ” λύση από τη “δεξιά” κυβέρνηση της Ουγγαρίας και τα θετικά σχόλια που απέσπασε από την αριστερά).
Η θεωρία συνωμοσίας είναι η κυρίαρχη μορφή (ψευδούς) συνείδησης της ευρύτερης αριστεράς. Η πιο έκδηλη συνήθης μορφή αυτής της συνείδησης είναι η θεωρία (συνωμοσίας) περί “ιμπεριαλιστών” η οποία φτάνει στο ανώτατο στάδιό της όταν κάποιοι “επιτέλους” τους αποκαλούν με τ’ “όνομά τους”: “σιωνιστική ελίτ”(οι κακοί Εβραίοι).
Οι “εθνικές φιλοπατριωτικές” φαντασιώσεις της αριστεράς περί κατοχής της χώρας από τους δανειστές δεν αποτελεί μόνο την εύκολη λύση. Στην πραγματικότητα απέχει από οποιαδήποτε ταξική (έστω και με την παραδοσιακή έννοια του όρου) ανάλυση. Η αριστερά σήμερα ανοίγει διάπλατα τον δρόμο προς τον φασισμό και αυτό γιατί στην πραγματικότητα ο αντιϊμπεριαλισμός , τα σενάρια εθνικής ανάπτυξης και κυριαρχίας δεν απέχουν και πολύ από τις θέσεις αυτές που προβάλει ο εθνικοσοσιαλισμός.
Από το ΚΚΕ , το ΣΥΡΙΖΑ , την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλους το ζητούμενο είναι ένα μέτωπο ενίσχυσης της εργασίας ή η λογική να σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται(συλλογικές συμβάσεις εργασίας κλπ). Η αριστερά βάζει ξεκάθαρα το ζήτημα της ενίσχυσης της αφηρημένης εργασίας(αφηρημένη εργασία εννοούμε την εργασία που έχει στόχο το χρήμα , ο πυλώνας της συντήρησης της εκμετάλλευσης)
Είναι σημαντικό να ενισχύσουμε ένα μέτωπο ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ, πρώτη γραμμή του οποίου είναι οι σύγχρονες παραγωγικές δυνάμεις. Σήμερα μπορούμε περισσότερο από ποτέ να οργανώσουμε και να αντιτάξουμε στα ψευτοδιλήμματα που μπαίνουν, άγριες γενικές απεργίες διαρκείας.
Συμμετείχαμε/δράσαμε σε διάφορους τοπικούς αγώνες ενάντια στην καταλήστευση της φύσης και την οικολογική καταστροφή της περιοχής (βλέπε το έργο απόσπασης νερού από τον Βασιλοπόταμο) ή σε κινήσεις πολιτών όπως αυτήν ενάντια στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας.
Όλοι οι παραπάνω αγώνες που περιγράψαμε λίγο πολύ κατέληξαν σε θετικά(έστω και μερικά) αποτελέσματα. Η απέλαση των μεταναστών σταμάτησε , όπως και το έργο απόσπασης νερού από το ποτάμι του Βασιλοπόταμου.Το καλοκαίρι του 2011 η πλειοψηφία από εμάς συμμετείχε στην δημιουργία μιας ανοιχτής συνέλευσης πολιτών με κάποια πρώτα στοιχεία άμεσης δημοκρατίας.
Βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν και μια σειρά αδυναμίες, αντιφάσεις και καθοριστικά λάθη από όλους εμάς, άλλωστε ξεκαθαρίζουμε πως δεν έχουμε και δεν θέλουμε να έχουμε το αλάθητο του πάπα, ούτε διεκδικούμε τον ρόλο του σωτήρα της εργατιάς και των καταπιεσμένων.Η απελευθέρωση της κοινωνίας θα είναι υπόθεση της ίδιας, όχι μιας “πεφωτισμένης ελιτ”
Η δική μας όμως αδυναμία να καθορίσουμε την συνέχεια αυτών των δραστηριοτήτων στην περιοχή , όπως και μια μόνιμη συγκρότηση της ελευθεριακής και επαναστατικής αριστεράς , ή μιας ανοιχτής συνέλευσης/πρωτοβουλίας πολιτών που θα δίνει ορατότητα στα τοπικά προβλήματα είναι κατά κύριο λόγο μία από τις κύριες αδυναμίες μας όλον αυτόν τον καιρό.
Περισσότερο από ποτέ είναι ανάγκη να προχωρήσουμε στην συγκρότηση μιας ανοιχτής κομμουνιστικής πρωτοβουλίας στην Λακωνία με αρχές λειτουργίας την άμεση δημοκρατία , την σύνθεση και τον διάλογο κόντρα στις κομματικές ιεραρχίες και την λογική της αγέλης ή των σεξιστικών ιεραρχιών και πατριαρχικού μοντέλου, που θα ανοίγει ζητήματα από μια ανατρεπτική σκοπιά , αυτήν της συλλογικής αυτοδιεύθυνσης και κομμουνιστικής επανάστασης. Θα σέβεται την ατομική και κοινωνική αυτονομία δρώντας πάντα ως προσπάθεια πυροδότησης των ανατρεπτικών διαθέσεων της κοινωνίας.
Θα μπορούσαμε να πούμε με λίγα λόγια ότι αυτό που καλούμε να συγκροτηθεί ευρύτερα θα έχει ως κύριο άξονα του τις παρακάτω θέσεις υπό διαμόρφωση
Την ανεξάρτητη παρέμβαση της επαναστατικής, ελευθεριακής αριστεράς και ανεξάρτητου ανταγωνιστικού κινήματος στην Λακωνία
για την δημιουργία κινημάτων από τα κάτω , κόντρα στα κομματικά επιτελεία
Ενάντια στον εθνικισμό , τον ρατσισμό , τον σεξισμό , τον αντισημιτισμό και την ξενοφοβία. Παλεύουμε για την συντριβή κάθε είδους φασισμού
Για την άμεση δημοκρατία και την αναγέννηση του κομμουνιστικού κινήματος
Την παρέμβαση μας σε τοπικά ζητήματα , αγρότες , οικολογία , μετανάστες , αντιφασιστική δράση
Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή της τοπικής εξουσίας σε κάθε επίπεδο , όπως επίσης και των τοπικών λακέδων της. Θεωρούμε όμως την δραστηριότητα μας αναπόσπαστο κομμάτι του διεθνές ανταγωνιστικού κινήματος και του αγώνα ενάντια στο Κράτος, το Έθνος και το κεφάλαιο.
τελευταία ενήμερωση 15 – 3 – 2012
Ε.
Διάβασα για την απεργία των Πακιστανών στη Σκάλα, νομίζω ότι είναι τρομερής σημασίας. Νομίζω ότι οι συσχετισμοί με τη Μανωλάδα θα είναι κάτι παραπάνω από εύλογοι. Πέρα από αυτό, εδώ δεν έχουμε απλά πογκρόμ, αλλά δικαστική απόφαση. Εγώ προσωπικά συμμετείχα στη συνέλευση αλληλεγγύης στην απεργία των αιγύπτιων αλιεργατών, που πραγματοποιήθηκε πριν κάποιους μήνες στη Θεσσαλονίκη, αν δε γνωρίζετε δείτε εδώ: http://solidarityaliergates.blogspot.com/
Θα με ενδιέφεραν, και νομίζω και πολύ κόσμο από Θεσσαλονίκη, κάποιες παραπάνω πληροφορίες για το θέμα, πχ έχετε επαφές με κόσμο από τους Πακιστανούς; Από αυτά που ξέρω και από αυτά που διαβάζω στο μπλογκ σας πάντως η τοπική κοινωνία δεν πρέπει να είναι και η πιο ανεκτική… Επίσης ψάχνοντας έπεσα πάνω σε αυτό: http://www.leimonitis.com/site_main/news/local/234-2010-03-24-06-52-00.html
Υπάρχει κάποια κίνση πολιτών ενάντια στους μετανάστες ή έχει απλά περιοριστεί στην καταγγελία; Φαντάζομαι τα όσα έγιναν δε θα είναι εντελώς άσχετα με αυτά…
Όλα αυτά τα λέω, γιατί αν ανοίξει ο αγώνας των Πακιστανών, φαντάζομαι θα έχει μια σημασία μια οικονομική και πολιτική στήριξη, άλλωστε είναι αρκετός κόσμος που θα ενδιαφέρεται στη Θεσσαλονίκη και έχει τρέξει και παλιότερα πολλές φορές για μετανάστες και θα ήθελε να βοηθήσει.
Θα περιμένω απάντηση, και ίσως κάπως μια συνεννόηση μέσω μέηλ.
Χαιρετισμοί!