Προσπαθώντας να ζήσουμε στα νότια του ελληνικού βούρκου


Το κείμενο/παρέμβαση της αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη στο πρώτο τεύχος της περιοδικής αντιφασιστικής έκδοσης 0151

Γράφοντας σε αυτό το πρώτο τεύχος του 0151, δυσκολευτήκαμε πολύ να αποφασίσουμε τι να πρωτοπούμε μέσα σε ένα άρθρο. Σε αυτό το τεύχος θα αρκεστούμε λοιπόν σε μια εισαγωγική περιγραφή της μικρής μας επαρχίας. Η ζωή εδώ βλέπεις είναι αβάσταχτη, κάθε μέρα έχουμε να αντιμετωπίσουμε την τοπική κοινωνία, βομβαρδιζόμενοι από την εμετική της προπαγάνδα. Οι σεξιστικές, ρατσιστικές, αντισημιτικές, ομοφοβικές συμπεριφορές, η κουλτούρα του βιασμού, οι χλευασμοί στους διαφορετικούς μέσα σε αυτή την μικρή σκατοκοινωνία της Σκάλας Λακωνίας, η εχθρότητα σε κάθε ξένο σώμα είναι τα κύρια στοιχεία αυτής της καθημερινής ρουτίνας στον λακωνικό βούρκο. Αυτός ήταν και ο λόγος που αποφασίσαμε να δράσουμε όχι μόνο ενάντια σε όλα τα παραπάνω, αλλά και σε τροχιά ευθείας σύγκρουσης με κάθε ιδεολογικό μηχανισμό, ελίτ κάθε απόχρωσης και όσων αναζητούν την συμπάθεια αυτού του όχλου.

Ονομάσαμε αυτήν μας την προσπάθεια αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στην λήθη και αυτό δεν έγινε διόλου τυχαία. Ενάντια στην λήθη σε μια περιοχή όπως η δική μας, όπου ή συμβουλή του όχλου είναι να το βουλώνεις αποδεχόμενη/ος σιωπηλά τις επιλογές του, φοβούμενη/ος τις συνέπειες και την κοινωνική απομόνωση, ήταν το πρώτο που μας ήρθε στο μυαλό. Να ταράξουμε αυτόν τον αρρωστημένο ύπνο κραυγάζοντας δυνατά μήπως και μας ακούσει κανείς.

Έτσι λοιπόν μια ανοιξιάτικη μέρα του 2009 αποφασίσαμε να ανοίξουμε ένα κύκλο συζητήσεων για την καταγραφή των κινήσεων του εθνικού κορμού και των διαφόρων πρωτοποριών του, δεξιάς και αριστερής προέλευσης, καθώς και για να αναπτύξουμε μια ποικιλόμορφη σκέψη συνολικά εναντίων του υπάρχοντος. Αφορμή τότε στάθηκε μια επίθεση μεσονυχτίς νεαρών φασιστοειδών σε έναν πρόχειρο καταυλισμό της Πακιστανικής κοινότητας στην Σκάλα Λακωνίας στα τέλη Απριλίου 2009, όπου κάποιοι από εμάς ήρθαμε σε ανοιχτή σύγκρουση και αντιμετωπίσαμε τις προσαγωγές της αστυνομίας. Σύντομα αυτή μας η πρωτοβουλία πήρε χαρακτηριστικά συνέλευσης, επιχειρώντας να αποδομίσουμε τις ρατσιστικές συμπεριφορές και ταυτότητες. Μια ολιγομελή συνέλευση, οριζόντια, ενάντια στο πατριαρχικό μοντέλο της ελληνικής κοινωνίας, χωρίς διαχωρισμούς με βάση το χρώμα, το φύλο, την καταγωγή, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ηλικία και κάθε άλλου είδους διάκριση.

1) Σύντομη εισαγωγή στην λακωνική «κινηματική» αριστερή πραγματικότητα

Αν και μας πήρε κάποιο χρόνο να το αντιληφθούμε, με τον καιρό γίναμε και αρκετά αυστηροί με ποιους μιλάμε και συνεργαζόμαστε. Σταματήσαμε να αποζητούμε συμμαχίες. Βλέπεις εδώ στην Λακωνία ο ρατσισμός, ο σεξισμός, ο αντισημιτισμός, η ομοφοβία δεν είναι «προνόμιο» μόνο του οργανωμένου φασισμού, αλλά ολόκληρου του συφερτού, φυσικά και αυτού ελαρ-ιστερής, ελαν-αρχικής προέλευσης. Για μας στο κάτω κάτω, μέσα σε αυτό που κάποιοι ονομάζουν χώρο, νιώσαμε στο απόλυτο, την αβάσταχτη δυσφορία και την μπόχα της ελληνικότητας του. Το ζήσαμε στις πορείες του, στα «αντιφασιστικά» φεστιβάλ του, στα μέτωπα του, στα αγροτικά του μπλόκα, στα στέκια του. Το πρώτα έλληνας και μετά αριστερός δεν ήταν κάποια εξαίρεση αλλά ο κανόνας για την ύπαρξη αυτού του χώρου. Πολλές ήταν οι φορές που ακούσαμε ατάκες από αυτόν τον χώρο του στυλ “είμαι αλληλέγγυος με τους μετανάστες, αλλά οι αλβανοί που είναι στην περιοχή μας είναι παλιοφάρα” ή άλλες ακόμα καλύτερες ατάκες όπως: “οι Πακιστανοί ρε συ βρωμάνε γιατί δεν κάνουν μπάνιο με αποτέλεσμα να κινδυνεύουμε από την ελονοσία”, “οι γύφτοι ρημάζουν σπίτια”, “οι εβραίοι ελέγχουν τον κόσμο και το κράτος του Ισραήλ είναι ναζιστικό”..

Οι πιο διαβασμένοι από αυτούς, κυρίως «τροτσκιστικής» προέλευσης (βλ. περιοδικό ρεσάλτο) επιστρατεύουν και το «μαρξιστικό» οπλοστάσιο για να μας πουν ότι το ασιατικό προλεταριάτο είναι καθυστερημένο σε σχέση με το ευρωπαϊκό, παίρνει τις δουλείες από το έλληνα εργάτη και γιαυτό πρέπει να διατυπώσουμε τα «σωστά» συνθήματα, εναντίων τους. Ακόμα και στις «αντιφασιστικές» τους μαζώξεις οι λιγοστοί μετανάστες παίζουν ένα ρόλο κομπάρσου ή καλύτερα να πούμε τον ρόλο ενός άλλωθι. Είτε καλέστηκαν για να ικανοποιήσουν το στομάχι του έλληνα αριστερού με τις «εξωτικές» γαστρονομικές τους δημιουργίες στην κουζίνα, είτε παρευρισκόμενοι στην γωνία κάποιας αίθουσας σε «συνελεύσεις μεταναστών» φιάσκο.

Στις συζητήσεις και τις προβολές τους εκεί που συχνάζουν, μιλούν συχνά για την «παρακμιακή» αμερικάνικη κουλτούρα και το εβραικό λόμπι, για την κατοχή της χώρας τους από τους τραπεζίτες και την ηρωική αντίσταση του «λαού» τους. Πολλές φορές κάνουν ακόμα και σύγκριση της σημερινής ελληνικής «αντίστασης» με τους «εθνικούς ήρωες του 21». Κάπου εκεί αντλούν και τα επιχειρήματα τους «ενάντια» στην χρυσή αυγή. Την κατηγορούν ότι δεν είναι πραγματικά πατριωτική οργάνωση. Κάποιοι από αυτούς γράφουν συγκεκριμένα:

Εκεί ακριβώς πατάνε οι σύγχρονοι ναζί. Στο μίσος και στην ιστορική άγνοια. Από το μίσος τρέφονται και ΜΟΝΟ μίσος έχουν να δώσουνε τα ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΑ πολιτικά και κανονικά εγγόνια των ταγματασφαλιτών και των χητών. Όλων αυτών δηλαδή που ΣΥΜΜΑΧΗΣΑΝ με τον χιτλερ και τους ναζί,όταν κάποιοι άλλοι την ίδια στιγμή σήκωναν στις πλάτες τους το βάρος της αντίστασης απέναντι στην ναζιστική κατοχή. Αυτοί είναι οι “ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ” της Χ.Α.,οι σύγχρονοι υμνητές του ναζισμού και της φασιστικής βαρβαρότητας.(1)

Το παραπάνω απόσπασμα βρίσκεται σε ένα από τα κείμενα που πετύχαμε στο διαδίκτυο από μια «αντιφασιστική» κίνηση αναρχοαριστερών από την νότια Λακωνία το καλοκαίρι που πέρασε. Κατηγορούν την χρυσή αυγή ότι καπηλεύεται την πατρίδα. Στην ιδεολογική τους ατζέντα διαχωρίζουν τον υγιή πατριωτισμό, από αυτόν της χρυσής αυγής προφανώς, πρώτον για να κρατήσουν αποστάσεις από το πρόβλημα των εθνομηδενιστών και δεύτερον γιατί αποζητούν συμμαχίες με τα πολιτικά σχήματα του ελληνικού όχλου από όπου και οι ίδιοι προέρχονται. Η σύναψη μια συμμαχίας με άλλους επίμαχους μνηστήρες του πατριωτισμού πχ με τους καμμένους έλληνες ΑΝΕΛ, την ΝΔ, τα «αριστερά» εθνίκια του ΕΠΑΜ Λακωνίας και τους σταλινικότερους του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν παρουσία στην Λακωνία (βλέπε ΚΟΕ) είναι μονόδρομος.

Από την «Πατριδοκαπηλία» στους «λαικούς ταξικούς αγώνες..»
Άλλοι πάλι από αυτούς έχουν ρίξει βάρος στα δίκια της ελληνικής εργατιάς και του λαού. Στις γενικές απεργίες όπου καλούσαν, μιλούσαν για ταξικούς αγώνες και για τα μνημόνια. Πάντα όμως για τα δικά τους δίκια του «αγώνα», κρατώντας μακρυά από το πολιτικό τους λεξιλόγιο, αυτά των ξένων σωμάτων, των Ρομά, των μεταναστών και όσων αυτή η μικρή κοινωνία αποκαλεί ξένους, εγκληματίες, βρώμικους κλπ. Εκεί δηλαδή που μπορεί κάποια να εντοπίσει την «προχωρημένη» ταξική τους ανάλυση είναι για τα δικαιώματα του έλ-ληνα εργαζομένου, είτε είναι καθηγητής, είτε εφοριακός, είτε μπάτσος; ρίχνοντας και λίγο λαϊκό αλατοπίπερο. Δυστυχώς όμως για αυτούς παραμένουν κομπάρσοι σε αυτήν την κακόγουστη κωμωδία όπως και όλοι αυτοί οι αναρχοσυνδικαλιστές σύντροφοι τους. Ο ελληνικός όχλος δεν βλέπει στην ύπαρξη τους, έναν αποτελεσματικό ρυθμιστή προς όφελος των συμφερόντων του.

Αντι-ιμπεριαλισμός, αντισημιτισμός και η αθλιότητα των ελ-ληνικών αριστερών κύκλων

Poios apo ti skala lakwnias mporei na milisei re kwlozwa???? pou eiste eseis toso kairo pou mporite kai krazetai olo ton kosmo? vlimata. travate sikwste kamia simaia tou israel pou tha milisete seis gia fasismo.
Χαιρετισμός/σχόλιο έλ-αναρχικού στην ιστοσελίδα της αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη (Φλεβάρης 2013)

Οι φονιάδες των λαών…

Ο αγώνας για λεύτερη ελ-λάδα από τα μνημόνια που επινόησαν οι ΔΝΤ αμερικάνο-εβραίοι και Ε.Ε είναι η πυξίδα της πολιτικής αντιστασιακής δράσης του λάκωνα αριστερο-αναρχικού. Παρόλα αυτά συνεχίζει να τον απασχολεί και το Ισραήλ. Πολλοί από τους αναγνώστες αυτού του περιοδικού θα θυμούνται τις «επαναστατικές» επιθέσεις σε βάρος ελλήνων εβραίων, συναγωγών και νεκροταφείων σε άλλες περιοχές του ελληνικού βούρκου. Κάποιες από αυτές είχαν γίνει από τον «χώρο» όπως η επίθεση στην συναγωγή της Λάρισας και του Βόλου το 2009. Ο μόνος λόγος που δεν είχαμε ανάλογες επιθέσεις στην Λακωνία είναι απλός. Το εβραικό στοιχείο εξαφανίστηκε από την περιοχή πολύ πριν καν μαζικοποιηθεί. Γιαυτό φρόντισε ένας ήρωας – προστάτης των Σπαρτιατών, ό Όσιος Νίκωνας γνωστός ως σφαγέας των Εβραίων στο χωριό της Αναβρυτής αλλά και ευρύτερα στην Λακωνία.

Αντισημίτης εγώ; ποτέ, έχω φίλους εβραίους… αλλά το Ισραήλ….
(κλασικό επιχείρημα αντισημίτη)

Τέτοιες επιθέσεις από τον χώρο όπως το 09 στον Βόλο και την Λάρισα βρήκαν στήριξη/δικαιολόγηση και στην Λακωνία και από κάποιους από τους «συντρόφους» (βλέπε άτομα που σήμερα βρίσκονται στο ΕΠΑΜ, αλλά και τροτσκιστικής, οικολογικής κατεύθυνσης στην Λακωνία). Η σύγχυση μεταξύ Ελλήνων Εβραίων και Ισραήλ οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια σε κάτι τέτοιο. Πολύ περισσότερο τους οδήγησε το μίσος για τον εβραίο που στην φιγούρα του φαντασιώνονται τον καπιταλιστή. Η επαναστατικότητα αυτών των κύκλων στην Λακωνία απαιτεί και την καταστροφή του «ναζιστικού» κράτους του Ισραήλ. Στην θέση του βλέπουν ένα αραβικό κράτος. Ως πρωταγωνιστή αυτής της αντίστασης βλέπουν την χαμάς, το διαμάντι της αντίστασης ενάντια στους Εβραίους σιωνιστές, όπως κάποιοι από αυτούς συνηθίζουν να λένε. Ζητούν δηλαδή ένα νέο ολοκαύτωμα. Τους υπενθυμίζουμε όμως μια θλιβερή για αυτούς πραγματικότητα – ο Ισραηλινός στρατός δεν θα επιτρέψει κάτι τέτοιο.

Σεξιστής εγώ; ποτέ, έχω φίλες φεμινίστριες αλλά ο φενιμισμός……
(κλασικό επιχείρημα σεξιστή)

Η αρρενωπότητα και οι έμφυλες σχέσεις είναι έννοιες άγνωστες για αυτούς. Ο σεξισμός, η αντρίλα, στις συνελεύσεις τους βρίσκουν τόσο χώρο όσο και έξω στα καφενεία και στις προσωπικές τους σχέσεις . Καλύτερα να μην αναφερθούμε στις απόψεις τους για το φύλο, τους «πούστηδες» και τις φεμινίστριες. Όποια/ος μιλάει για αυτές τις μορφές εξουσιαστικών σχέσεων είναι «ρεφορμιστής» δηλαδή θέλει να αποφύγει την συζήτηση για την “επανάσταση” (κλασικό επιχείρημα του αναρχικού κα αριστερού σεξιστή). Οι πολιτικοί χώροι και η οργάνωση τους στην Λακωνία είναι μια αντρική υπόθεση και όποια διαφωνεί σε αυτό σύντομα αντιμετωπίζει τον χλευασμό. Το ίδιο και με οποιοδήποτε άλλον διαφορετικό, αναφερόμενοι και σε συγκεκριμένα παραδείγματα περιπτώσεων που αντιμετώπισαν φίλοι και συντρόφοι μας.

2) «Όταν πέφτει το σκοτάδι». Τα πογκρόμ και τα καθαρά χωριά

Ερχόμενος κάποιος/α στον μικρο μας επαρχιακό βάλτο, εύκολα μπορεί να καταλάβει τη καθημερινότητα της τοπικής κοινωνίας και περι τίνος πρόκειται. Οι επιχειρήσεις σκούπα της αστυνομίας ενάντια σε μετανάστες, Ρομά και άλλους/ες, χέρι χέρι με την χρυσή αυγή, απολαμβάνουν την ανοιχτή στήριξη της λακωνικής κοινωνίας.

Εδώ τα πογκρόμ και οι επιχειρήσεις για καθαρά χωριά από τους ξένους και τους Ρομά γίνονται συχνά πυκνά και μάλιστα με διαδικασίες κινηματικές. Όπως παραδείγματος χάρη την περασμένη άνοιξη και καλοκαίρι. Επιτροπές αγανακτισμένων φασιστο-κατοίκων παρέα με την χρυσή αυγή οργάνωσαν συλλαλητήρια ενάντια στις κοινότητες των Ρομά στην περιοχή της Τραπεζοντής και της Σκάλας, με τις ευλογίες και των τοπικών αρχών τον περασμένο Μάρτιο και Ιούλιο(2). Η ελ-αρ και η ελ-αν και σε αυτές τις περιπτώσεις έκανε πως δεν είδε. Στη περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ Λακωνίας κιόλας, σχεδόν την ίδια χρονική συγκυρία οργάνωσε και καμπάνια για την παραβατικότητα με καλεσμένους από το τμήμα ένστολων του κόμματος. Αυτές οι επιχειρήσεις συνεχίζονται μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές με αμείωτη ένταση. Η εκκένωση καταυλισμών Ρομά, οι συλλήψεις και οι επιχειρήσεις σκούπα σε μετανάστες λαμβάνουν χώρα καθημερινά. Μόνο τον Οκτώβριο είχαμε πάνω από 860 συλλήψεις στην Πελοπόννησο(3), πολλές από αυτές στην Λακωνία με την πλειοψηφία να είναι μετανάστες και Ρομά. Τα τοπικά ΜΜΕ, σε αυτό τον «αγώνα» για καθαρό κράτος από τους ξένους, έχουν πάρει τον ρόλο του πλυντηρίου και της δικαιολόγησης αυτών των επιχειρήσεων της αστυνομίας, ομολογουμένως με τεράστια επιτυχία.

Στην Λακωνία η πλειοψηφία του μεταναστευτικού ρεύματος τα τελευταία χρόνια προέρχεται από την Ασία, κύρια από το Πακιστάν. Στην Σκάλα Λακωνίας υπάρχει μια γειτονιά που στις μεταξύ μας συζητήσεις την φωνάζουμε Πακιστανική. Τα σπίτια αυτής της γειτονιάς μπήκαν στο στόχαστρο του κράτους των ελλήνων. Το 2010, οι αρχές αποφάσισαν να καταδιώξουν όσους νοίκιαζαν σπίτια σε μετανάστες. Τα σχέδια τους όμως έπεσαν στο κενό. Οι Πακιστανοί μετανάστες πήραν τους δρόμους της πόλης απαιτώντας να γυρίσουν στα σπίτια τους και το κατάφεραν(4). Αυτό το ονομάσαμε τοπική εξέγερση ακριβώς για να τονίσουμε την σημασία της. Αρκετοί από εμάς στηρίξαμε έμπρακτα την κινητοποίηση των μεταναστών και μάλιστα αντιμετωπίσαμε την εχθρότητα των κατοίκων. Οι σχέσεις μας με την Πακιστανική γειτονιά από τότε είναι καθημερινές. Η γλώσσα δεν στάθηκε πάντα εμπόδιο στις μεταξύ μας σχέσεις. Η έμπρακτη αλληλεγγύη, ο σεβασμός και η ανθρώπινη επαφή ήταν κάτι που λείπει σε αυτό το μέρος και για αυτούς, αλλά και για μας.

3) το ελληνικό όνειρο και η λακωνική επαρχία μέσα στον χρόνο

Εκεί πίσω στις δεκαετίες του 70,80 αλλά και του 90, εντοπίζουμε και την οικονομική «ακμή» της μικρής μας πόλης. Η μικρή ιδιοκτησία των προηγούμενων δεκαετιών μεγάλωσε, με φυσικό επόμενο να μεγαλώσει και η γεωργική παραγωγή. Οι εξαγωγές και το εμπόριο πορτοκαλιών, αποφέρει πολλά χρήματα σε ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού.  Πολλές υπηρεσίες του κράτους των ελ-λληνων, γραφεία, δημόσιοι υπάλληλοι μεταφέρονται μαζικά στην Σκάλα. Ανοίγουν μέχρι και χρηματιστηριακά γραφεία. Η οικονομική ανάπτυξη έκανε αυτήν την κωμόπολη ένα από τα σημαντικά κέντρα στην Πελοπόννησο. Είναι η εποχή που το πρώτο μεγάλο ρεύμα Αλβανών, Πολωνών, Ουκρανών μεταναστών/μεταναστριών έρχεται στην περιοχή αναζητώντας μια δουλειά στα σκλαβοχώραφα του βούρκου. Δεν βρίσκουμε πολλά λόγια για να περιγράψουμε τι έζησαν εδώ οι μετανάστες όλα αυτά τα χρόνια. Οι περισσότεροι από αυτούς ζούσαν σε καλύβες από τσιμεντόλιθους και σε χαντάκια, ένιωσαν δηλαδή στο πετσί τους και δεν θα ξεχάσουν ποτέ τι σημαίνει ελληνική φιλοξενία. Πολλοί από αυτούς τους μετανάστες και μετανάστριες καταδόθηκαν στην αστυνομία από τα αφεντικά τους που αρνούνταν να τους πληρώσουν τα δεδουλευμένα τους και τις περισσότερες φορές απελάθηκαν. Βλέπεις το ελληνικό κράτος για μια σειρά χρόνια την δεκαετία του 90 δεν διέθετε ούτε καν στοιχειώδη νομοθεσία για την μετανάστευση.

Αυτήν την περίοδο ακριβώς εντοπίζουμε και την άνθηση της κουλτούρας του βιασμού. Τα σκυλάδικα,  ο τζόγος, τα «κωλό-μπαρα» γρήγορα έγιναν κομμάτι αυτής της άθλιας πραγματικότητας, ήρθαν και αυτά με την «ανάπτυξη» για να διασκεδάσουν τον Σκαλιώτη άντρα οικογενειάρχη. Από αυτά τα σύγχρονα κολαστήρια πέρασαν χιλιάδες μετανάστριες από την ανατολική Ευρώπη και την Αφρική. Βιάστηκαν, εξευτιλίστηκαν, απειλήθηκε η ζωή τους. Η κατήχηση των νεαρών αντρών στις παραδοσιακές αξίες της αγίας ελ-ληνικής οικογένειας έγινε όλα αυτά τα χρόνια με σύνεση(5). Έχουμε υποσχεθεί ότι το επόμενο διάστημα να ασχοληθούμε πολύ περισσότερο με την κουλτούρα του βιασμού και την καταγραφή των βιωμάτων χιλιάδων γυναικών στην Σκάλα και ευρύτερα. Ελπίζουμε ότι κάτι τέτοιο θα μας βρει έτοιμους στο δεύτερο τεύχος του 0151. Όπως και να έχει πολλά αποσπάσματα και ευρήματα αυτής της έρευνας θα δημοσιευτούν στην σελίδα και το ηλεκτρονικό αρχείο της αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη.

Επίλογος: Η απάντηση μας σε αυτόν τον ανορθόδοξο καθολικό πόλεμο της ελληνικής πραγματικότητας

Όλοι εμείς που πάνω κάτω σχετιζόμαστε με αυτήν την συλλογικότητα θα συνεχίσουμε να εστιάζουμε σε δύο επίπεδα. 1) Στην συμβολή ενός μαχητικού ανθελληνικού αντιφασιστικού ρεύματος, αναπτύσσοντας δομές τέτοιες που θα να διευρύνουν την δράση μας ενάντια στον εθνικό κορμό αλλά και συνολικά ενάντια στο υπάρχον με ότι αυτό σημαίνει. Σε καμία των περιπτώσεων δεν ξεχνάμε ή αγνοούμε ότι ο καπιταλισμός είναι ένα σύμπλεγμα πολυδιάστατων σχέσεων και αντιφάσεων, πράγματα που θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε και στο μέλλον αναλυτικά. 2) Θεωρούμε κομβικής σημασίας μια κριτική της ιδεολογίας και των κυρίαρχων πολιτικών, κάτι που πιστεύουμε ότι μπορεί να δημιουργήσει ρήγματα και να συγκροτήσει μια μαχητική μειοψηφία στο παρόν.

Όπως και να έχει έλληνες και μη, μετανάστες, τα ξένα σώματα αυτής εδώ της σκατοκοινωνίας είναι οι φυσικοί μας σύμμαχοι σε αυτήν την δύσκολη πορεία. Θα συνεχίσουμε να τους καλούμε – πάντα σεβόμενοι την αυτονομία τους – σε ένα αδιάλλακτο δρόμο σύγκρουσης με οτιδήποτε ελληνικό.

Αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στην Λήθη Νοέμβρης 2013

skalalakonias.wordpress.com

Σημειώσεις:

1) Κείμενο αντιφασιστών από την νότια Λακωνία http://nisafispartis.wordpress.com/2013/07/23/
2) βλέπε αρχείο της αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη https://we.riseup.net/apel ενότητα για τους Ρομα
3) 860 συλλήψεις και 3 εξαρθρώσεις σπειρών τον Οκτώβριο στην Πελοπόννησο http://www.notospress.gr/article.php?id=14490
4) Βίντεο της αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη από τις διαδηλώσεις της πακιστανικής κοινότητας https://skalalakonias.wordpress.com/2013/08/17/
5) όταν στην Σκάλα πέφτει το σκοτάδι 2 https://skalalakonias.wordpress.com/2013/09/03

One thought on “Προσπαθώντας να ζήσουμε στα νότια του ελληνικού βούρκου

  1. Παράθεμα: Τα πιο σημαντικά γεγονότα της χρονιάς που πέρασε στην περιοχή της Λακωνίας και όχι μόνο | αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στην λήθη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s