Κυκλοφορεί στην Λακωνία: περιοδικό antifa #47


47_megaloΗ διακίνηση του εντύπου antifa τεύχος #47 στην Σκάλα Λακωνίας συνεχίζεται κανονικά. Μπορείτε να το προμηθευτείτε κατόπιν επικοινωνίας με την συνέλευση της αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη, ή να το ζητήσετε στο βιβλιοπωλείο Πάπυρος (έναντι παλιού ΟΤΕ) στο κέντρο της πόλης. Παρακάτω μπορείτε να διαβάζετε το εντιτόριαλ του τεύχους. Τα περιεχόμενα μπορείτε να τα βρείτε εδώ.Για άλλες περιοχές εντός Λακωνίας μπορείτε επίσης να επικοινωνήσετε μαζί μας για τον τρόπο αποστολής.

Σημειώσεις που βρέθηκαν γραμμένες πίσω από αποδείξεις ΑΤΜ
τεύχος 47, 17/7/2015

1. Γλωσσολογικές ήττες
Όπως θα δείτε στις επόμενες σελίδες, αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε κάπου εξίμισι χιλιάδες λέξεις για να πούμε μια στοιχειωδώς συνεκτική γνώμη περί του τι είναι αυτό που μας συμβαίνει. Την ίδια στιγμή, οι λοιπές σχετικές συζητήσεις καθαρίζουν με ένα «άντε ρε με τους καριόληδες». Οπωσδήποτε αυτή η θαυμαστή οικονομία νοημάτων είναι δείγμα της ήττας μας.
2. Παράξενα ζώα
Αν οδηγάς παπί, η ουρά στα ATM αρχίζει να σου θυμίζει κάποιο νέο μητροπολιτικό ζώο. Να ένα εκεί, να ένα άλλο παρακάτω, πωπω είδα σήμερα ένα πολύ παράξενο! Μία και μόνη μορφή με μικρές παραλλαγές στο σχήμα, στο χρώμα και στο μέγεθος. Ουρολογία.
3. Παγκόσμιο αντικαπιταλιστικό κίνημα
Η απελπιστικότερη των στιγμών: όταν αρχίζει και σε αναλύει το παγκόσμιο αντικαπιταλιστικό κίνημα, όταν ο Μάνου Τσάο παίρνει την κιθάρα του να τραγουδήσει για σένα. Στη βάση των παγκόσμιων αντικαπιταλιστικών αλληλέγγυων αναλύσεων βρίσκεται ατημέλητα κρυμμένος πρωτοκοσμισμός – η σιγουριά του «εμείς δεν θα γίνουμε ποτέ έτσι», η αυταρέσκεια του επιστήμονα που είναι σίγουρος ότι δεν έχει καμία σχέση με το πειραματόζωο, η εξοργιστική αλαζονεία του αναλυτή με τη μαλλούρα που είναι βέβαιος ότι ξέρει τι πρέπει να κάνουν άνθρωποι των οποίων την ιστορία απλά δεν γνωρίζει.
Ως προς αυτό, η Ελλάδα, ως σταυροδρόμι των πολιτισμών, άρα σταυροδρόμι της μαλακίας, έχει το προνόμιο να παίζει τους ρόλους ερευνητή και πειραματόζωου εναλλάξ. Δεν πάει πολύς καιρός που οι εγχώριοι μαλλιάδες αναλυτές τοποθετούνταν ως προς το τι ακριβώς πρέπει να κάνει ο Αιγυπτιακός, ο Αργεντίνικος και ο Ουκρανικός λαός. Φυσικά στα ελληνικά.
Αποτέλεσμα: οι τρεις συμπαθείς λαοί δεν καταλάβαιναν τι σκατά τους λένε οι Έλληνες αναλυτές και είδατε τι πάθανε. (Οι λαοί• οι Έλληνες αναλυτές είναι μια χαρά και λένε κι άλλα).
4. Καράβια
Η παρομοίωση του ελληνικού κράτους με καράβι ανέκαθεν συγκινούσε τους απανταχού πατριώτες από τον Οδυσσέα Ελύτη μέχρι τους ξεκαρδιστικούς πατριώτες σκιτσογράφους μας και τον αριστερό πρωθυπουργό μας. Τη βρίσκουμε αναμφίβολα επιτυχημένη, τουλάχιστον ως προς τον φετιχισμό του πράγματος. Από τη σκοπιά των μπουρζουά ποιητών και των πρωθυπουργών, τα καράβια υπάρχουν αποκλειστικά κατά την αναχώρηση και την άφιξη και μετριούνται αποκλειστικά με τόνους φορτίου. Από την εικόνα παραλείπονται τα ενδιάμεσα χιλιάδες χιλόμετρα μονότονης μετακίνησης – οι μισοί που ρουφιανεύουν τους άλλους μισούς – τα πλακώματα στο αμπάρι – τα πτώματα που πετιούνται στη θάλασσα βράδυ – ο καπετάνιος και η εξουσία του – τα φορτία ναρκωτικών – τα κονέ με την πολιτική εξουσία – η στρατιωτική προστασία – τα σκουριασμένα σίδερα – τα αφροδίσια νοσήματα – οι υποστηρικτικές τράπεζες.
Ο Νίκος Καβαδίας θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση αν δεν ήταν τόσο καταραμένα ρομαντικός. Τη «Βάρδια» του πάντως δεν την έκανε δίσκο κανένας υπουργός πολιτισμού. Προφανώς για να μην πληγεί η δυνατότητα παρομοίωσης του ελληνικού κράτους με καράβι.
5. Οι βαριές ηθικές ευθύνες των «αγορών χωρίς μεσάζοντες»
Οι «αγορές χωρίς μεσάζοντες» εμφανίστηκαν θεαματικά με ένα πορτοκαλί «όχι» στους τοίχους. Η γνωστή αίσθηση ασήκωτης ατομικίστικης βαρεμάρας των πάσης φύσεως «λαϊκών συνελεύσεων» είχε εξαφανιστεί. Στη θέση της: αδιαμφισβήτητος αφισοκολλητικός επαγγελματισμός. Πράγμα που μας οδηγεί να πιστέψουμε ότι την αφισοκόλληση την έκαναν οι κανονικές αγορές. Φυσικά με αφισοκολλητές πακιστανικής υπηκοότητας.
Με την ευκαιρία μπορούμε να σκεφτούμε και λίγο πάνω στην έννοια της «αγοράς χωρίς μεσάζοντες». Τύποι που κάνουν μπαμ ότι βαριούνται να κουνήσουν το χέρι τους, εμφανίζουν φορτηγό με πατάτες και αρχίζουν να τις πουλάνε. Το φορτηγό το έχει οδηγήσει κάποιος μέχρι την Αθήνα, τις πατάτες τις έχει φυτέψει κάποιος άλλος και τις έχει μαζέψει κάποιος τρίτος. Όλα αυτά βρίσκονται στην ιδιοκτησία κάποιου τέταρτου. Παρόλ’ αυτά, οι τύποι που κάνουν μπαμ ότι βαριούνται να κουνήσουν το χέρι τους, οι μεσάζοντες αυτής της διαδικασίας, μπορούν και ψήνουν όλο τον κόσμο ότι η φάση είναι «χωρίς μεσάζοντες». Δια της απλής επαναλήψεως μέχρι εμετού.
Η περίπτωση των «αγορών χωρίς μεσάζοντες» μπορεί να φαίνεται δευτερεύουσα. Αλλά είναι ενδεικτική. Τέτοιες διαδικασίες συσσωρεύθηκαν έως ότου η αριστερή κυβέρνηση έψησε όλο τον κόσμο ότι δεν έχει καμία σχέση με το ελληνικό κεφάλαιο. Είναι κυβέρνηση χωρίς μεσάζοντες.
Στο μέλλον πάντως, η περίπτωση των «αγορών χωρίς μεσάζοντες» μπορεί να αποκτήσει και τεράστια σημασία από μόνη της. Για παράδειγμα, σε περίπτωση σύστασης κάποιου είδους μαύρης αγοράς τροφίμων στο εσωτερικό της ελληνικής επικράτειας, οι «αγορές χωρίς μεσάζοντες» θα πρέπει να επιδείξουν γρανιτένιο ηθικό ανάστημα. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις προϋπάρχουσες σχέσεις τους με τους παραγωγούς τροφίμων της αγνής επαρχίας για να βγάλουν χρήματα από την απελπισία της μητρόπολης. Δεν θα πρέπει να προδώσουν το νόημα των λαϊκών συνελεύσεων και της αυτοοργάνωσης. Το οποίο νόημα είναι… ε;
6. Μην το ξεχάσουμε
Σημείωση για το Γαλανόμαυρο: Το ΕΑΜ μάς έσωσε από την πείνα – θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά. Γιατί λέει «οργάνωνε συσσίτια». Πού έβρισκε τρόφιμα το ΕΑΜ; Για την ιστορία της κατοχής το «follow the food» είναι το ακριβές μεθοδολογικό αντίστοιχο του έως πρότινος σοφού «follow the money».
7. Κρύα αστειάκια με ATM:
iα. Ποιητική συλλογή της Ευγενίας Λουπάκη. Τίτλος «το ATM που δακρύζει».
iβ. Η «Αυγή» με πρωτοσέλιδο που λέει «Θαύμα! ATM στην Ακαδημίας Δακρύζει Μπροστά στα Βάσανα του Ελληνικού Λαού». Υπότιτλος: «Ο Πάνος Καμμένος μεταβαίνει επιτόπου – στην οθόνη του ATM είδε την Παναγιά». Αλλά επειδή είμαστε αριστεροί δεντομπιστεύουμετομαλάκα.
ii. Ένας τύπος στην Κέρκυρα πλάκωσε ένα ATM στο ξύλο και συνελήφθη. Προφανώς το ATM είχε μόλις περάσει τη δοκιμή Τούρινγκ. Οι μηχανές θα κατακτήσουν τον κόσμο.
iii. Τίτλοι οικονομικών σελίδων από τα ‘90s. «Το πλαστικό χρήμα είναι το μέλλον του χρήματος». «Το απαρχαιωμένο χάρτινο χρήμα χάνει έδαφος». Δεκαπέντε χρόνια μετά ετοιμάζονται να ανταλλάσσουν ντενεκέδες λάδι, χρυσό και γυναίκες. Επειδή η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, η ακριβής αναλογία θα καθορίζεται με δυσεπίλυτη εξίσωση της θεωρίας παιγνίων.
8. Ριζοσπαστικοποίηση gtp
Ο Γιάννης Βαρουφάκης έχει ψήσει όλο τον κόσμο ότι το βασικό του ενδιαφέρον είναι τα βάσανα «των φτωχών» ενώ μέχρι το 2010 ήταν σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου που «κατέστρεψε τον λαό». Η επιτυχία δεν είναι όσο συνταρακτική φαίνεται με την πρώτη ματιά. Η ριζοσπαστικοποίηση του Βαρουφάκη γίνεται αντιληπτή ως κομμάτι της γενικότερης ριζοσπαστικοποίησης του ελληνικού λαού, όπως αυτή προβλέφθηκε από το σύνολο του ελληνικού αντικαπιταλιστικού κινήματος μετά το 2010. Η μόνη παραχώρηση που πρέπει να κάνουμε στη λογική είναι να πιστέψουμε ότι, δυστυχώς, ο μόνος που ριζοσπαστικοποιήθηκε τελικά ήταν ο Βαρουφάκης. Και πάλι καλά, γιατί γενικώς πιάνει σημαντικές θέσεις.
9. Τα καλά της ουράς MCLXIII
Η πολιτισμένη συμπεριφορά που παρατηρείται στις ουρές για ATM έχει προβληματίσει πολλούς. Φυσικά και αυτή εξηγείται. Από τη μια κάθε γενική καταστροφή είναι κατ’ αρχήν φαινομενικά εξισωτική. Αυτή η αίσθηση της εξίσωσης και της κοινής μοίρας καταπραΰνει τα πάθη, καθησυχάζει τον πανικό που αναμφίβολα βιώνεται καθημερινά και μοναχικά μπροστά στις οθόνες της τηλεόρασης.
Η κίβδηλη στρυθοκαμηλιστική κοινότητα, μπορεί να είναι το τελευταίο αισθητικά ανεκτό χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας, παραμένει όμως κίβδηλη. Τελικά η συμπεριφορά των μελών της ουράς των ATM είναι σχιζοειδής. Όλοι γνωρίζουν ότι κάποιοι από αυτούς που περιμένουν στην ουρά έχουν αποθηκεύσει χρήμα που υποπτεύονται ότι θα είναι έγκυρο σε περίπτωση καταστροφής, με στόχο να το χρησιμοποιήσουν εναντίον εκείνων που δεν προνόησαν σχετικά. Το αποτέλεσμα είναι θεαματικό: τα αστειάκια και η οικειότητα με αγνώστους στιγμιαία εναλλάσσονται με ανασφαλή κοιτάγματα πίσω από την πλάτη και βλοσυρά βλέμματα. Ειδικά τη νύχτα, οι ουρές των ATM μοιάζουν βγαλμένες από ταινία με ζόμπι. Άντε βρες τώρα ποιον έχουν δαγκώσει και κάνει το κουνέλι.
10. Ρίχνουμε γραμμή φάση
Ποτέ μας δεν αισθανθήκαμε αναγκασμένοι να τοποθετηθούμε στα ζητήματα της «κεντρικής πολιτικής σκηνής». Η επιλογή μας, πολλές φορές ασυνείδητη, ήταν παρόλ’ αυτά σοφή. Αν μη τι άλλο, μας προφυλάσσει τώρα όλους μας, ακόμη και εκείνους που δεν καταλαβαίνουν χριστό από το τι συμβαίνει. Σοφή επιλογή, γιατί στη βάση της είχε μια σοφή συνείδηση. Ποτέ το προλεταριάτο δεν πρέπει να έχει να πει κάτι για τα διλήμματα των αφεντικών του. Το προλεταριάτο είναι ένα βαθύτερο όχι στην ουσία αυτού του κόσμου, είναι άρνηση χωρίς ερώτηση.
Εν τω μεταξύ τα αφεντικά ζουν τη δόξα τους. Το ερώτημα που θέτουν είναι: Πώς νομίζετε ότι τα αφεντικά σας θα λύσουν καλύτερα τα προβλήματά τους; Πέντε χρόνια σκληρής δουλειάς με τη γλώσσα και τα νοήματα εξασφαλίζουν ότι η ερώτηση γίνεται αποδεκτή ως έχουσα νόημα. Σημαντικά κομμάτια της εργατικής τάξης με μπλε ταυτότητα ετοιμάστηκαν να απαντήσουν. Ακόμη περισσότερο: θεώρησαν ύψιστο δικαίωμα να απαντήσουν.
Όχι όλοι όμως. Τον τελευταίο μήνα, τουλάχιστον τέσσερις διαδηλώσεις στην Αθήνα δεν είχαν θέμα το δίλημμα των διλημμάτων. Κάποιες εκατοντάδες ανθρώπων, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, διαδήλωσαν εκτός θέματος. Μπορεί τώρα να νιώθουν παράταιροι, ίσως ανεπίκαιροι. Στα χρόνια που ακολουθούν θα ανακαλύψουν ότι τα δικά τους διλήμματα ήταν πολύ περισσότερο επίκαιρα, ότι τελικά είναι αυτά που παραμένουν να μας κάνουν παρέα.
Τα όχι μας είναι χωρίς ερώτηση. Εκφράζονται στην καθημερινότητα. Είναι επίκαιρα γιατί τα κάνουμε επίκαιρα, είναι αντεθνικά, προλεταριακά «όχι». Στοχεύουν σε διαδικασίες που στα χρόνια που έρχονται θα γίνονται όλο και εμφανέστερες. Αν σήμερα μας φαίνονται εκτός θέματος είναι γιατί ακόμη δεν τολμούμε να καταλάβουμε το θέμα σε όλο του το πλάτος.
Σε λίγα χρόνια θα θυμόμαστε τις διαδηλώσεις ενάντια στον ελληνικό φασισμό του Ιούνη του 2015, όπως θυμόμαστε όλες τις αντίστοιχες προηγούμενες. Όχι με ανίσχυρη νοσταλγία, αλλά όπως όλες τις αυτόνομες δράσεις: σαν εργαλεία που χτίστηκαν στο παρελθόν για χρήση στο παρόν.
Την Παρασκευή πριν το δημοψήφισμα διοργανώσαμε μια διαδήλωση στόμα με στόμα στο Χαλάνδρι. Επειδή οι ουρές των ΑΤΜ έχουν και τα καλά τους, τις χρησιμοποιήσαμε για κάλυψη πριν αρχίσει η διαδήλωση. Οι πιστοί του ATM καθόλου δεν πείστηκαν ότι οι είκοσι μαυροφορεμένοι πίσω τους περίμεναν για ανάληψη, αλλά δεν πρόλαβαν να εκφράσουν τις αμφιβολίες τους. Στο πανώ έγραφε «Κρίση σημαίνει μισοί μισθοί και διπλάσιοι μπάτσοι». Θέμα η «πιλοτική εφαρμογή του θεσμού του αστυνομικού της γειτονιάς» στο Χαλάνδρι και την Καλλιθέα. Ώσπου να διοργανώσουμε τη διαδήλωση, η εφαρμογή είχε πάψει να είναι πιλοτική και είχε απλωθεί σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας.
Στις 5 του Ιούνη, διοργανώσαμε μια διαδήλωση ενάντια στο ελληνικό κράτος και τον πόλεμο που σχεδιάζει. Ήταν οργανωμένη. Ήταν ημέρα αριστερής διαπραγμάτευσης για τους όρους σφαγής μας. Ήρθαν τριακόσιοι σύντροφοι και συντρόφισσες.
Νομίζουμε θα το θυμούνται αυτό το όχι.


Αθήνα 5/6/2015

Χαλάνδρι 3/7/2015

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s