Για την επίθεση Μπουτάρη: Με αφορμή ένα άρθρο σε τοπικό ΜΜΕ


 

Το Σάββατο, 19 Μαΐου 2018, φασίστες τραμπούκοι επιτέθηκαν στον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, κ. Γιάννη Μπουτάρη, που παρευρέθηκε σε εκδήλωση των Ποντίων. Οι φασίστες βιαιοπράγησαν ανενόχλητοι εναντίον του, ενώ οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι παρακολουθούσαν ως καλοί θεατές τα γεγονότα, σαν να μη συνέβαινε τίποτα. Με υβρεολόγιο που εκκινούσε από σιχαμερά σχόλια για τη διοργάνωση του Radikal Pride και με συνθήματα ακροδεξιάς κοπής για το Μακεδονικό, η φασιστική βία έδωσε τον ρυθμό, καλυμμένη πίσω από ποντιακές φορεσιές. Αυτό είναι και ένα απόσπασμα από σχόλιο που γράφτηκε στο Shades magazine [1] πριν λίγες εβδομάδες, με αφορμή την συγκεκριμένη επίθεση. Το σχόλιο αυτό προκάλεσε τις αντιδράσεις διαφόρων, ετερόκλιτων φαινομενικά, πολιτικών σχηματισμών. Κάποιοι σχολίασαν ότι ο Μπουτάρης είναι ένας αστός πολιτικός που συχνά έχει πάρει θέση ενάντια σε αναρχικές συλλογικότητες και καταλήψεις. Άλλοι ότι είναι σιωνιστής, άλλοι πάλι ότι είναι ανθέλληνας και σιωνιστής.

Ως άτομα με βάση τη Λακωνία δεν νιώσαμε αρχικά την ανάγκη να προσθέσουμε τίποτα περισσότερο από όσα γράφτηκαν σε αυτήν την ανακοίνωση του shades. Κι αυτό γιατί συνηθίζουμε να ασχολούμαστε είτε με ζητήματα της λακωνικής επικαιρότητας είτε με θεωρητικά και ιστορικά ζητήματα, πάντα με εστίαση στην τοπική πραγματικότητα. Ωστόσο, δεν άργησε να έρθει και το σχόλιο σε τοπικό ΜΜΕ της Λακωνίας, γνωστό για την φιλοξενία που δίνει σε ρατσιστικές και φασιστικές απόψεις [2]. Έτσι, δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε στον πειρασμό να γράψουμε κάτι. Το άρθρο αυτό που είδε το φως της δημοσιότητας πριν λίγες μέρες υπογράφεται από στέλεχος του εθνικιστικού (αριστερής κοπής) ΕΠΑΜ με τίτλο «ενωμένοι ενάντια στο φασισμό». Στο άρθρο, ο κύριος αυτός, επιχειρηματολογεί υπέρ της επίθεσης στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης.

Πριν περάσουμε στην ουσία του τι είναι το ΕΠΑΜ και το περιεχόμενο του άρθρου, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Προφανώς και ο κ. Μπουτάρης είναι ένας αστός πολιτικός που έχει την στήριξη και από μερίδα του ελληνικού κεφαλαίου, αλλά και ανθρώπων του ελληνικού αστικού πολιτικού κόσμου. Ο κ. Μπουτάρης δεν κρύβει τις απόψεις του, ούτε τους φίλους του. Όσο δε για τις απόψεις του, ούτε εμείς θέλουμε να κρύψουμε ότι είναι μάλλον μακρυά από τις δικές μας, τουλάχιστον σε στρατηγικό επίπεδο, κάτι βέβαια που πρέπει να θεωρείται αυτονόητο από όσους/ες μας παρακολουθούν και μας διαβάζουν στη Λακωνία και αλλού. Βέβαια, ο κ. Μπουτάρης δεν δέχθηκε επίθεση γιατί είναι ένας αστός πολιτικός, ακόμα όμως και έτσι να ήταν, θα έπρεπε και πάλι να καταδικαστεί μια φασιστική επίθεση. Ο Μπουτάρης δέχθηκε την επίθεση γιατί οι φασίστες ξέρουν καλά ότι η δράση του ως Δήμαρχος στη Θεσσαλονίκη έφερε μια σειρά αστικές δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, που σε άλλα κράτη, μετά τουλάχιστον το 1945, θεωρήθηκαν αυτονόητες. Ο κύριος Μπουτάρης δεν δίστασε να έρθει σε επαφή με την Ισραηλιτική Κοινότητα της Θεσσαλονίκης και να βάλει στην πολιτική ατζέντα το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της πόλης. Δεν δίστασε επίσης, να βγει δημόσια και να πάρει αντιεθνικιστική θέση σε μια σειρά άλλα θέματα, όπως το ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

Η επίθεση στον κ. Μπουτάρη θα μπορούσε να ξυπνήσει και ιστορικές μνήμες, χωρίς να έχουμε καμία διάθεση να σχετικοποιούμε διαφορετικές ιστορικές καταστάσεις. Πηγαίνοντας πίσω στην εποχή του τρόμου του 3ου Ράιχ θα βρούμε όμως παρόμοιες πρακτικές. Ως αρχηγός των Ναζί του Βερολίνου, ο Goebbels επέλεξε τον Bernhard Weiss, τον Εβραίο αναπληρωτή επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης της πόλης, ως στόχο της αντισημιτικής αγκιτάτσιας του. Ο Goebbels τον αποκαλούσε «Isidore». Ο Weiss μήνυσε τον Goebbels για δυσφήμηση και κέρδισε. Ωστόσο, η διαπόμπευσή του δεν σταμάτησε, αφού νεαρά μέλη του ναζιστικού κόμματος τραγουδούσαν σατιρικά τραγούδια για το «Isidore» και φορούσαν μάσκες «Isidore» στους δρόμους του Βερολίνου [3]. Προπηλακισμοί, διαπομπεύσεις και άγριοι ξυλοδαρμοί πολιτικών αντιπάλων ήταν καθημερινές πρακτικές στο 3ο Ράιχ.

Αφίσα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης κατά την περίοδο των εθνικιστικών συλλαλητηρίων για το «Μακεδονικό»

Επιστρέφουμε όμως στο θέμα μας, την υπόθεση Μπουτάρη. Κατά την περίοδο των φασιστικών συλλαλητηρίων για το περίφημο «Μακεδονικό», ο Μπουτάρης έγινε στόχος αντισημιτικής προπαγάνδας. Φασιστικά – αντισημιτικά πλακάτ με το σύνθημα «Μπουτάρη ξεφτίλα, προσκύνα την εβραΐλα» είναι πραγματικά και χαρακτηριστικά. Με αυτή την πραγματικότητα να επικρατεί στην παρούσα συγκυρία, δεν προκαλεί έκπληξη ο ξυλοδαρμός του από τον φασιστικό όχλο, που ποτέ δεν χάνει ευκαιρία να συμμετέχει σε ανάλογες εκδηλώσεις, όπως αυτή των Ποντίων.

Πηγαίνοντας τώρα πίσω στην ουσία του άρθρου του κυρίου από το νεο-φασιστικό ΕΠΑΜ, είναι απαραίτητο να επαναλάβουμε μια φορά ακόμα το τι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα.

Το ΕΠΑΜ πανηγυρίζει για την φασιστική επίθεση στον κ. Μπουτάρη. Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί είναι μάλλον τα συνηθισμένα. Ο Μπουτάρης είναι «γερμανόφιλος», στηρίζει τα μνημόνια κοκ. Γράφει ο κύριος αυτός χαρακτηριστικά: Αλλά και ο άλλος δημοκράτης, ο κ. Μπουτάρης, δεν υπολείπεται τέτοιων παρασήμων. Είναι από τους πρωτεργάτες της περίφημης ελληνογερμανικής συνέλευσης. Είναι η συμφωνία που έκλεισε το 2010 η Μέρκελ με τον αείμνηστο ΓΑΠ, ώστε γερμανοί επενδυτές να πάρουν όλες τις “δουλίτσες” και κάποια στιγμή να παραδοθεί η περιουσία των ελληνικών δήμων στους καταχρεωμένους γερμανικούς. Ο κ. Μπουτάρης «συνέβαλε αποφασιστικά τόσο στην σύσταση όσο και στην εδραίωση του εγχειρήματος», σύμφωνα με τους επαίνους της Deutsche Welle. Ο κ. Μπουτάρης αποκάλεσε τα Σκόπια ως Μακεδονία, του αρέσει το «Νέα Μακεδονία», ο ίδιος ζήτησε να μετονομαστεί το αεροδρόμιο της Θεσ/νίκης, το ΚΤΕΛ και ότι άλλο έχει το όνομα Μακεδονία, για να μην μπερδεύονται οι τουρίστες. Ο κ. Μπουτάρης, κατά δήλωσή του «χέστηκε αν ο Κεμάλ σκότωσε ή όχι Έλληνες».

Το ΕΠΑΜ που στηρίζει ένα «καπιταλισμό της δραχμής» με τις πλάτες της Ρωσίας και των υπολοίπων (φανταζόμαστε) του αντιιμπεριαλιστικού τόξου (πχ το ισλαμιστικό Ιράν), δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια των πατριωτικών συλλαλητηρίων των «αγανακτισμένων» της πάνω και της κάτω πλατείας Συντάγματος. Αυτό το αντιιμπεριαλιστικό τερατούργημα, γέννημα θρέμμα της πολιτικής κρίσης, που ήρθε μετά και την επίσημη κατάρρευση της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας (2009), κατάφερε να αξιοποιήσει όλα τα διαχρονικά αντιδραστικά χαρακτηριστικά της κυρίαρχης εθνικής αφήγησης του ελληνικού καπιταλιστικού κράτους. Εν απουσία μιας κομμουνιστικής πολιτικής για την καπιταλιστική κρίση, ο εθνολαϊκισμός δημιούργησε το δικό του φαιοκόκκινο μέτωπο, όπου συναντήθηκαν διάφορες πολιτικές δυνάμεις. Το ΕΠΑΜ είναι μία από αυτές. Με κυρίαρχο λόγο τον αντιμνημονιακό «αγώνα» του «ελληνικού λαού», σχήματα όπως αυτό, συναντήθηκε με τους νεοναζήδες της χρυσής αυγής, τους ΑΝ.ΕΛ, αλλά και τους αριστερούς αντιιμπεριαλιστές κάθε κοπής. Με κυρίαρχο σύνθημα ότι η χώρα είναι υπό την κατοχή των τραπεζιτών και με άλλα συνθήματα φετιχιστικού «αντικαπιταλιστικού» περιεχομένου, το φαιοκόκκινο μέτωπο βγήκε από το κουκούλι του. Και οι νεο-φασίζουσες αυτές συνιστώσες της ελληνικής κοινωνίας δεν έχουν σταματήσει να φλερτάρουν πολιτικά από τότε. Γιαυτό, συμπερασματικά μιλώντας, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι το ΕΠΑΜ στην επίθεση Μπουτάρη, μέσω του κυρίου αυτού, έτρεξε να συνταχθεί με την Χ.Α. και άλλους φασιστικούς πολιτικούς σχηματισμούς.

Βέβαια, εδώ χωράει και ένα μήνυμα με παραλήπτη και τους διάφορους «συντρόφους» που στην καλύτερη περίπτωση δεν είπαν τίποτα για την επίθεση. Οι θέσεις του Μπουτάρη για την καπιταλιστική ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης, οι νεοφιλελεύθερες απόψεις του κλπ, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να είναι εδώ το ζητούμενο για να καταδικαστεί μια φασιστική επίθεση. Αντίθετα θα πρέπει με ένα ξεκάθαρο τρόπο να εστιάζουμε στους λόγους της επίθεσης, ποιοι την χαιρέτησαν κλπ (όπως η Χ.Α. και το ΕΠΑΜ ). Βέβαια αυτά είναι «ψιλά γράμματα» για την αριστερά σε αυτή τη χώρα. Μια αριστερά που ενώ κριτικάρει τις απόψεις που έχει ένα πρόσωπο, εν προκειμένω ο Μπουτάρης, αδυνατεί να προβεί σε μία θεωρητική ανάλυση για την καπιταλιστική κρίση και συμπλέει με τις κραυγές που βγάζουν οι ορδές της «εθνικής λαϊκής κοινότητας». Για μια ακόμη φορά θα βγάλουμε και εδώ το τελικό συμπέρασμα, ότι όσο δεν μπαίνει το ζήτημα μιας νέας προλεταριακής, κομμουνιστικής στρατηγικής, τόσο κύριοι, όπως ο αρθρογράφος του ΕΠΑΜ, θα βρίσκουν έδαφος για να ξερνάν την εθνικιστική, σοσιαλ-σοβινιστική τους προπαγάνδα.

Αυτόνομη Πρωτοβουλία Ενάντια στη Λήθη 

Ιούνιος 2018

Σημειώσεις:

[1] Για την επίθεση στον Μπουτάρη (shades magazine) https://theshadesmag.wordpress.com/2018/05/21/epithesi-boutaris/

[2] notospress.gr/article.php?id=36556

[3] Γενικές πληροφορίες για τον Βάις εδώ: https://en.wikipedia.org/wiki/Bernhard_Wei%C3%9F_(police_executive)

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s