Τι είναι τελικά εργάτης; Επιστολή ενός εργάτη γης από τη Σκάλα Λακωνίας.


Λάβαμε πριν λίγες μέρες την παρακάτω επιστολή,  με την ευγενική παράκληση, να την δημοσιεύουμε. Διαβάζοντας τη, το θεωρήσαμε αυτονόητο. Τέτοια αφηγηματικά και βιωματικά κείμενα αξίζουν κάτι περισσότερο από πολλές πολιτικές αναλύσεις.

 

Εργάτης/τρια είναι να ξεπουλάς τη δύναμη σου για 25 ευρώ.

-Εργάτης/τρια είναι να ψάχνεις για δουλειά για να επιβιώσεις, κι όταν τελικά βρίσκεις να μην μπορείς.

-Εργάτης/τρια είναι να σε βρίζει το αφεντικό κι εσύ να σκύβεις το κεφάλι για να μη χάσεις «το μεροκάματο» σου.

-Εργάτης/τρια είναι να δουλεύεις στα χωράφια της Λακωνίας με μετανάστες και να μοιράζονται και τα τελευταία τσιγάρα τους μαζί σου.

-Εργάτης/τρια είναι να δίνεις στεγνά τον συνάδελφό σου για να κερδίσεις την εύνοια του αφεντικού.

-Εργάτης/τρια είναι να δουλεύεις 12-14 ώρες τη μέρα και να λες πάλι καλά που έχω κι αυτό, κι ας πλουτίζει το αφεντικό απο τον δικό σου κόπο, κι ας σκοτώνεις το σώμα σου καθημερινά.

-Εργάτης/τρια είναι να δουλεύεις μαζί με φασισταριά κι ας αφρίζεις από το κακό σου που δεν μπορείς να τους στείλεις στο διάολο.

-Εργάτης/τρια είναι να γυρνάς σπίτι σου το βράδυ και να πνίγεις τα νεύρα σου και τις ενοχές σου σε ένα μπουκάλι κρασί για να μη σκέφτεσαι τα παραπάνω.

Εργάτης/τρια είναι λοιπόν όλα αυτά κι άλλα τόσα που δεν χωρούν ούτε σε ένα τρίτομο. Ο εργάτης κρύβει μέσα του όλες αυτές τις αντιθέσεις, αντιφάσεις κι όλες αυτές τις προβληματικές συμπεριφορές. Κι αφού λοιπόν ο εργάτης σαν υποκείμενο είναι διαλυμένος και η τάξη του αποδεκατισμένη και αδύναμη, γιατί τότε μιλάμε ακόμα για αυτήν; και τι με ώθησε σε τελική ανάλυση να γράψω όλα αυτά;

Απλούστατα γιατί εκεί ανήκω. Γιατί μόνο εκεί μπορώ να ελπίζω. Γιατί ξέρω ότι αυτή η τάξη έχει όλη τη δύναμη να καταστρέψει και να δημιουργήσει ξανά τα πάντα. Γιατί αυτό το θηρίο που λέγεται καπιταλισμός είναι ένα εκμεταλλευτικό σύστημα και η εργατική τάξη είναι αυτή που μπορεί να τον κάνει να καταρρεύσει. Γιατί αν δεν συνεχίσουμε να τον τροφοδοτούμε θα πεθάνει σίγουρα από ασιτία. Μπορούμε λοιπόν να κόψουμε αυτόν τον ομφάλιο λώρο. Μα πως;

Μα φυσικά με τα όπλα που διαθέτει καθένας από εμάς. Με μαζικές απεργίες διάρκειας, με συνεχόμενες πορείες και πάνω από όλα με το να σταματήσουμε να καταναλώνουμε. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι αυτο-μόρφωση, δημιουργία κοινοτήτων, αλληλεγγύη και οργάνωση της οργή μας απέναντι σε αυτή τη μεγάλη μηχανή του κιμά της καπιταλιστικής κυριαρχίας. Στο χέρι μας είναι να την βγάλουμε από τη πρίζα, να την κάνουμε βίδες και όταν τελικά καταστρέψουμε μέχρι και το τελευταίο της κομμάτι, να την πετάξουμε στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, εκεί που ανήκει.

Αυτό είναι το (σχετικά δύσκολο)μέρος. Γιατί όταν το καταφέρουμε αυτό το κομμάτι της καταστροφής,το μόνο που μένει είναι η δημιουργία. Η δημιουργία ενός καινούργιου κόσμου. ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΑΞΙΖΟΥΜΕ!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s