Σημειώσεις με αφορμή το έργο διαχείρισης απορριμάτων στη Σκάλα Λακωνίας.


Το καλοκαίρι που μας πέρασε οι εξελίξεις (ο ανθρώπινος κατά κύριο λόγο παράγοντας) σε σχέση με την κλιματική απορύθμιση του πλανήτη ήταν καταιγιστικές. Από τον Αμαζόνιο, στην Αφρική, την Σιβηρία, τον Καναδά και την Αλάσκα, μέχρι πριν λίγες μέρες στην Αυστραλία εξελίχθηκε η μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή στην σύγχρονη ιστορία της ανθρωπότητας. Ο πλανήτης σημείωσε θερμοκρασίες ρεκόρ στα μετεωρολογικά χρονικά, ενώ έγιναν ανυπολόγιστες καταστροφές από φαινόμενα που γίνονται ολοένα και πιο σφοδρά: κύματα ξηρασιών, καταστροφικές πλημμύρες, τυφώνες, πυρκαγιές.

Όπως μας υπέδειξαν και φίλοι/ες της συλλογικότητας στη Λακωνία δεν είμαστε σε θέση να στηρίξουμε επιστημονικά κατά πόσο σχετίζεται η κλιματική αλλαγή σε σχέση με τα φυσικά φαινόμενα, ωστόσο, θα παραθέσουμε εδώ μερικά που τουλάχιστον είχαν επιπτώσεις στην καθημερινότητα των κατοίκων.  Να θυμίσουμε τον ανεμοστρόβιλο στη Σκάλα Λακωνίας πριν λίγα χρόνια και τις καταστροφές που αυτός προκάλεσε, την ξηρασία το καλοκαίρι στο κάμπο, κάτι που συχνά φέρνει τους καλλιεργητές σε απόγνωση, τις πλημμύρες και άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα. Για την ερημοποίηση της Πελοποννήσου και τις άλλες θεωρίες δεν ξέρουμε (αν επιστημονικά) έχει σχέση η κλιματική αλλαγή. Αυτό όμως που μας ενδιαφέρει δεν είναι κατά πόσο σχετίζονται αυτά τα φαινόμενα με την κλιματική αλλαγή ή όχι αλλά το γεγονός ότι η καταλήστευση της γης και η έλλειψη μέτρων (ο ανθρώπινος παράγοντας δηλαδή) επιταχύνει μια πιθανή καταστροφή. Γίνεται δηλαδή όλο και περισσότερο ορατό το μέγεθος της περιβαλλοντικής καταστροφής που έχει προκαλέσει ο πολιτισμός της αξίας και οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Γίνεται επίσης περισσότερο ορατό από ποτέ, ότι αν δεν αλλάξουμε πορεία στον τρόπο που παράγουμε, ότι αν στο επίκεντρο δεν περάσει ο ίδιος ο άνθρωπος και η φύση μέσω της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, η καπιταλιστική βαρβαρότητα θα μας βυθίσει σε μια απέραντη κόλαση καμμένης γης. Εδώ φαίνονται τα όρια της ιδεολογίας της ίδιας της νεωτερικότητας, του διαφωτισμού, για την κυριάρχηση του ανθρώπου πάνω στη φύση. Μια τέτοια «κυριάρχηση» δεν σημαίνει παρά καταστροφή, γιατί αυτό που η καπιταλιστική κυριαρχία επιδιώκει μέσω του υποτιθέμενου δαμασμού της φύσης, στην ουσία είναι η τελειωτική κυριάρχηση πάνω στον ίδιο τον άνθρωπο, στοχεύει στην καλυτέρευση της μεθόδου εκείνης που αποσκοπεί στην εκμετάλλευση της εργασίας των ανθρώπων, στο κεφάλαιο. Παραφράζοντας τους Αντόρνο, Χορκχάιμερ της Διαλεκτικής του Διαφωτισμού, τα καπιταλιστικά αγαθά της κατασκευασμένης ευτυχίας μετατρέπονται σε αυτό που πραγματικά είναι, στη δυστυχία.

Η μαζική κοινωνία και η ιδεολογία της, ο φετιχισμός του εμπορεύματος και η άναρχη παραγωγή γενικά συνεχίσει ακάθεκτη το έργο της, παρά τις εξαγγελίες του ΟΗΕ και άλλων μηχανισμών ότι θα παρθούν μέτρα για την αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής κρίσης. Κυρίαρχο δόγμα στις μέρες μας, ειδικά στην Ε.Ε, γίνεται η μετάβαση στον πράσινο καπιταλισμό. Σε μια από τις μεγαλύτερες χώρες της Ένωσης, τη Γερμανία, το κόμμα των Πρασίνων φαίνεται ότι θα μπορούσε να είναι η επόμενη κυβέρνηση. Το κόμμα αυτό είναι ένας συνδυασμός ακραίας νεοφιλελεύθερης οικονομικής στρατηγικής, λίγο δικαιωματικό λόγο – πολιτικές των ταυτοτήτων και τέλος με μέτρα για την πράσινη ανάπτυξη και τη κερδοφορία του κεφαλαίου. Στην κατεύθυνση μερικής κριτικής για την κλιματική αλλαγή είναι και τα διάφορα κινήματα που ξεπήδησαν το τελευταίο διάστημα με θέμα το περιβάλλον. Μάλιστα με το ειρωνικό «Γενική απεργία για το περιβάλλον» καλούν μαζικές διαδηλώσεις σε πόλεις όπως το Βερολίνο, πρωτεύουσα μιας χώρας που η πραγματική γενική απεργία, η εργατική δηλαδή, είναι παράνομη από τις εποχές εκείνες που η καπιταλιστική κυριαρχία και το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς  έπνιγαν στο αίμα το προλεταριακό και κομμουνιστικό κίνημα στη χώρα.

Το δόγμα της πράσινης ανάπτυξης δεν έχει αφήσει ανεπηρέαστη και τη περιοχή μας. Ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα φωτοβολταϊκών έχει τοποθετηθεί εδώ και χρόνια πίσω από τους λόφους στη Σκάλα Λακωνίας. Αιολικά πάρκα επίσης. Όσες/οι είμαστε από εδώ θυμόμαστε τη κομπίνα με το εργοστάσιο ανακύκλωσης όπου οι εργάτες εκεί, έμειναν απλήρωτοι για μήνες. Από την άλλη πλευρά πάλι, οι ιδιοκτήτες γης (ναι, οι ίδιοι που υπερεκμεταλλεύονται Πακιστανούς εργάτες γης) ψεκάζουν τα λαχανικά και τα πορτοκάλια δίχως έλεος. Οι μυρωδιές από τα φυτοφάρμακα φτάνουν μέχρι την πόλη. Από όπου και να το πιάσει κανείς, η κατάσταση στη Λακωνία και οι συνέπειες είναι ανυπολόγιστες. Το ελληνικό κεφάλαιο και ο ελληνικός καπιταλιστικός σχηματισμός γενικότερα, υιοθετεί την «πράσινη ανάπτυξη», βλέπει εκεί λύσεις για την διέξοδο από τη δική του κρίση. Βέβαια μια τέτοια ανάπτυξη σημαίνει μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, αλλά και της ίδιας της φύσης. Δεν χρειάζεται ίσως να πούμε πολλά για το γεγονός ότι η «πράσινη καπιταλιστική ανάπτυξη» δεν δίνει δεκάρα για το περιβάλλον, παρά μόνο για την συνέχιση της κερδοφορίας του ίδιου του κεφαλαίου.

Στην κατάσταση αυτή έρχεται να προστεθεί και ένα ακόμα γεγονός που φαίνεται να προβληματίζει έστω και μειοψηφικά ένα κομμάτι των κατοίκων στη Σκάλα Λακωνίας. Πρόκειται για το έργο (που δρομολογήθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ) «Διαχείριση απορριμμάτων Περιφέρειας Πελοποννήσου με ΣΔΙΤ» που προβλέπει τρεις σταθμούς διαχείρισης απορριμμάτων στις περιοχές Σκάλα Λακωνίας, Παλαιόχουνη Αρκαδίας και Καλλιρόη Μεσσηνίας.

Πιο συγκεκριμένα, σε ότι αφορά το νομό Λακωνίας, το έργο προβλέπει τη συγκέντρωση όλων των απορριμμάτων του νομού στη θέση «Ξηροκάμπια» η οποία βρίσκεται εντός του δικτύου Natura 2000, περίπου 4km από την υδρευτική γεώτρηση της Σκάλας και περίπου 500m από τον ποταμό Ευρώτα από τον οποίο αρδεύονται οι καλλιέργειες όλης της περιοχής! Το υπέδαφος της περιοχής αποτελείται από καρστικά – υδατοπερατά πετρώματα, κάτι που αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι σε κοντινή απόσταση (500m) από την περιοχή που πρόκειται να γίνει το έργο υπάρχει σπήλαιο με αρχαιολογικά ευρήματα!!

Ένα ακόμα επιβαρυντικό στοιχείο είναι ότι τα τέλη που θα πληρώνουν οι πολίτες για τα σκουπίδια αναμένεται να αυξηθούν κατακόρυφα. Για το έργο αυτό φαίνεται ότι έπρεπε να γίνουν αναγκαστικές απαλλοτριώσεις κτημάτων, κάτι που φυσικά κινητοποίησε την τοπική κοινωνία και όχι φυσικά γιατί όλοι αγαπούν το περιβάλλον, αλλά γιατί ο νόμος της ιδιοκτησίας είναι ιερός. Ωστόσο, όπως και να έχει η επιτυχία του να μπλοκαριστεί η αναγκαστική απαλλοτρίωση φαίνεται να έχει επιπτώσεις συνολικά στη πορεία του συγκεκριμένου έργου.

Ενάντια στο έργο διαχείρισης απορριμάτων και την περιβαλλοντική καταστροφή που αυτό φαίνεται να είναι ικανό να προκαλέσει έχει στηθεί και μια επιτροπή κατοίκων με την επωνυμία: «Επιτροπή Αγώνα Κατοίκων Δήμου Ευρώτα για τη σύμβαση ΣΔΙΤ των απορριμμάτων». Στην επιτροπή φαίνεται να συμμετέχουν άτομα από τον χώρο του ΚΚΕ και ανεξάρτητοι/ες. Την επιτροπή αυτή δεν στηρίζουν, οι κατά τα άλλα, ευαίσθητοι με περιβαλλοντικά ζητήματα οπαδοί και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ στη Σκάλα Λακωνίας. Ο λόγος είναι απλός. Η υπογραφή για το ξεκίνημα του έργου έγινε από τον Τσίπρα και την «κυβέρνηση της αριστεράς και των ψεκασμένων ελλήνων» και συνεχίζεται κανονικά από τη Ν.Δ. Οι άλλοτε «ευαίσθητοι» συριζαίοι, που τα προηγούμενα χρόνια, έκαναν επιτροπές ενάντια στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας ή στην καταστροφή του ποταμού Ευρώτα κλπ, σήμερα σιωπούν. Να θυμίσουμε και στις φίλες και φίλους της Αυτόνομης Πρωτοβουλίας Ενάντια στη Λήθη, ειδικά αυτούς που διαβάζουν τα κείμενα μας χρόνια, ότι οι «οικολόγοι» συριζαίοι, ήταν αυτοί που είχαν καλέσει για περιβαλλοντικά ζητήματα και τον γνωστό για τις αντισημιτικές του απόψεις, Πισσία, σχετικά με τα χημικά της Συρίας τον Ιούλη 2014 και ενώ γινόταν η απεργία των Πακιστανών εργατών γης, μια απεργία που τότε εμείς είχαμε στηρίξει με όλες μας τις δυνάμεις. Θα θυμάστε ότι κανείς τους τότε δεν στήριξε την απεργία, ούτε καν και γνωστά μέλη οργανώσεων της εξ. αριστεράς. Κανείς δεν ύψωσε το ανάστημα του ενάντια στη μικρή ρατσιστική κοινωνία.

Η επιτροπή αγώνα των κατοίκων κάλεσε σε μια σειρά συνελεύσεων  για το ζήτημα στο πνευματικό κέντρο Σκάλας. Από όσο διαβάζουμε, τα αιτήματα τους είναι τα εξής: Να μην υλοποιηθεί το έργο αυτό, όπως και οποιαδήποτε άλλη μορφή που προωθεί την επιχειρηματική δράση στην διαχείριση των απορριμμάτων. Να μην επαναλειτουργήσει ο σταθμός ενδιάμεσης διαχείρισης απορριμμάτων ο οποίος βρίσκεται στην συγκεκριμένη θέση (Ξηροκάμπια) και να απομακρυνθούν άμεσα όλα τα απορρίμματα από το χώρο αυτό. Την δημιουργία με εποπτεία και χρηματοδότηση από το κράτος δημόσιου φορέα διαχείρισης απορριμμάτων ο οποίος θα λειτουργεί στα πλαίσια του δήμου μας (ή και σε συνεργασία με άλλους δήμους της περιοχής) και θα αποφασίζει με επιστημονικά κριτήρια για την λειτουργία και την χωροθέτηση τέτοιων μονάδων, διασφαλίζοντας πάντα: την υγεία των κατοίκων, την προστασία του περιβάλλοντος, των υδάτινων πόρων και της αγροτικής παραγωγής, το μικρότερο δυνατό κόστος για τους πολίτες, την διαλογή στην πηγή, την κομποστοποίηση σε ασφαλή κλειστά συστήματα και την ελαχιστοποίηση του υπολείμματος για ταφή

Δεν έχουμε διάθεση να μπούμε σε πολλές λεπτομέρειες κατά το πόσο συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τα αιτήματα της επιτροπής. Σε κάθε περίπτωση στηρίζουμε με το δικό μας σκεπτικό, την απόφαση όσων αγωνίζονται για να μην περάσει το έργο.  Ο σκοπός που γράφουμε αυτό το κείμενο δεν είναι να μπούμε σε κάποια στείρα αντιπαράθεση. Ωστόσο, νιώσαμε την ανάγκη να γράψουμε και να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα που θεωρούμε σημαντικά σε αυτούς τους ανθρώπους που δικαίως διαμαρτύρονται για την ποιότητα της ζωής τους. Είναι προφανές ότι αν περάσει το έργο μιλάμε μια μεγάλη οικολογική καταστροφή. Το θέμα όμως δεν μπορεί και δεν πρέπει να μένει μονάχα σε μερικές διεκδικήσεις για το περιβάλλον και δημοτικά ζητήματα. Πρέπει σε κάθε περίπτωση να γίνει ξεκάθαρο, ότι για αυτό το έργο, όπως συνολικά και για την περιβαλλοντική καταστροφή, ευθύνεται ο ίδιος ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής. Πρέπει να συνδέεται με κάθε ζήτημα, όπως ότι τα εργατικά στρώματα και οι μετανάστες θα είναι τα κύρια θύματα μιας τέτοιας κατάστασης. Πρέπει να συνδέσουμε το τοπικό αυτό ζήτημα με μια σύγχρονη, επεξεργασμένη κριτική συνολικά για το ζήτημα της καταστροφής του περιβάλλοντος από το ελληνικό κεφάλαιο (όσο μιλάμε βέβαια για το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος). Δεν μας απομένει πια πολύς χρόνος για να έχουμε την πολυτέλεια να μην μιλάμε για αυτά τα θέματα με ένα τέτοιο τρόπο. Γιατί πλέον μιλάμε ότι ο Κομμουνισμός είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για την συνέχιση της ζωής και ότι η βύθιση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα το τέλος της. 

Αυτόνομη Πρωτοβουλία Ενάντια στη Λήθη

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s